چکیده

هدف اصلی این مقاله آگاهی از این موضوع است که در حرفه پرستاری،‌ از خودبیگانگی شغلی با توجه به سن،‌ باعث تضعیف و تخریب قابلیتهای کاری میشود.

از مجموعه پرستارانی که در طرح شرکت کردند یک نمونه ۲۷۱۴۶ تایی انتخاب شد.

علاوه بر سن “تقاضای شغل”‌، ” کنترل شغل” و “اذیت کاری” بعنوان عناصر از خودبیگانگی شغلی در نظر گرفته شدند.

“تعهد بسیار بالا”،‌” عدم اطمینان در مورد درمان بیماران”‌و “‌معنای کار” بعنوان علائم ازخودبیگانگی شغلی استفاده شد.

شاخصهای توان کاری بعنوان متغیر خروجی استفاده شد.

یک مدل معادله ساختاری برای آزمون فرضیه های ازخودبیگانگی شغلی استفاده شد که این مدل متناسب با داده هاست .

تعهد بالا،‌ عدم اطمینان در مورد درمان بیماران و مفهوم کار اثر مستقیمی بر شاخص توان کاری داشتند.

تقاضای بالای شغل،‌ اذیت در کار، کنترل پایین شغل و سن هم اثرات مستقیم و هم اثرات غیرمستقیم (از طریق تعهد بسیار بالا،‌ عدم اطمینان از درمان بیمار و معنار کار) بر روی شاخصهای توان کاری داشتند.

توانایی پایین کاری در پرستاران مسن تر ناشی از کهولت سن و افزایش تعهد  حاصل از تقاضای بالای شغل، کنترل کم شغل و سختی کار است. در مقابل،‌ در بین پرستاران زیر ۵۰ سال،‌کاهش شاخص توان کاری بیشتر بخاطر عدم اطمینان از درمان بیمار و معنادار نبودن کار است که هر دو بر کسب شایستگیهای شغلی و پیشرفت تخصص حرفه ای تاثیر میگذارند.

کلید  وا ژه ها : پرستاری – از خودبیگانگی شغلی – سالخوردگی ( کهولت) – توانایی کاری_ مدل معادله ساختاری۵۶۰۰۵

دانلود مقاله و ترجمه

امتیاز شما از 1 تا 5
اگر می‌خواهید از آخرین و محبوب‌ترین مقالات ما در ایمیل خود مطلع شوید، همین الان ایمیل خود را در کادر زیر وارد کنید: